استاد محمدعلی بهمنی از شاعران به نام در سال 1321 در اندیمشک متولد شد. کودکی خود را در تهران گذراند و در سال 1353 به بندرعباس رفت. نخستین شعرش را درسال 1330 و زمانی که در چاپخانه با فریدون مشیری که آن روزها مسؤول صفحهٔ شعر و ادب هفت‌ تار چنگ مجلۀ روشنکفربود آشنا شد، سرود زمانی که تنها ۹ سال داشت و شعر او در مجلهٔ روشنفکر به چاپ رسید. شعرهای وی از همان زمان تاکنون به ‌طور پراکنده در بسیاری از نشریات کشور و مجموعه شعرهای مختلف و جُنگ‌ ها، انتشار یافته‌ است.

بهمنی از سال ۱۳۴۵ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و برنامهٔ صفحهٔ شعر را با همکاری شبکه استانی خلیج فارس ارائه داده ‌است. بهمنی در سال ۱۳۷۴ همکاری خود را با هفته ‌نامهٔ ندای هرمزگان آغاز می‌ کند و صفحه ‌ای تحت عنوان تنفس در هوای شعر را هر هفته در پیشگاه مشتاقان خود قرار می ‌دهد.

وی از سال ۱۳۵۳ ساکن بندرعباس شد، پس از پیروزی انقلاب، به تهران آمد و مجدداً در سال ۱۳۶۳ به بندرعباس عزیمت کرد و در حال حاضر نیز، ساکن همانجاست. بهمنی مسؤول چاپخانهٔ دنیای چاپ بندرعباس و مدیر انتشارات چی چی کا (در گویش بندرعباسی به معنی قصّه) در بندرعباس است.

محمّدعلی بهمنی در سال ۱۳۷۸ موفّق به دریافت تندیس خورشید مهر به‌عنوان برترین غزل‌ سرای ایران گردید. در سال ۱۳۸۳ با همّت اداره کلّ فرهنگ و ارشاد اسلامی استان هرمزگان، همزمان با برگزاری ششمین کنگرهٔ سراسری شعر و داستان جوان در بندرعباس نکوداشت محمدعلی بهمنی برگزار گردید. همچنین در کنگرهٔ سراسری شعر دفاع مقدس از او تقدیر شده‌است.