23 اردیبهشت ماه مصادف را روز جهانی پارکینسون است به همین مناسبت روابط عمومی دانشکده پزشکی گفتگویی با جناب آقای دکتر قره گوزلی متخصص بیماریهای مغز و اعصاب در مرکز پزشکی، آموزشی درمانی لقمان حکیم انجام داده است که به شرح ذیل است:

جناب آقای دکتر قره گوزلی با تشکر از وقتی که در اختیار ما قرار دادید لطفا بفرمایید بیماری پارکینسون چیست و چرا 23 اردیبهشت ماه را بعنوان روز جهانی پارکینسون نامگذاری نموده اند؟

بیماری پارکینسون یک بیماری دستگاه اعصاب مرکزی در بزرگسالان مسن تر می باشد که بعد از بیماری آلزایمر شایع ترین بیماری نورودژنراتیو به حساب می آید. پارکینسون یک بیماری مزمن و همیشه در حال پیشرفت است. این اختلال هنگامی رخ می دهد که نواحی خاصی از مغز شامل Substantia Nigraتوانایی خود در تولید دوپامین از دست می دهند. در اکثر موارد نخستین علائم بیماری از حدود 60 سالگی مشاهده می شوند که به آهستگی هم پیشرفت می کند. بنابر آخرین آمار و ارقام سازمان جهانی بهداشت در حال حاضر بیش از یک و نیم درصد افراد بالای 65 سال در سراسر جهان با بیماری پارکینسون دست و پنجه نرم می کنند و از سال 1997 تا کنون روز 23 اردیبهشت ماه با هدف تحقیق ، پژوهش و مبارزه با بیماری پارکینسون ، جلب توجه افکار عمومی و خصوصاً بهتر شناساندن علایم و عواقب و پیامدهای این بیماری ؛ نام گرفته است.

1-    علائم و نشانه های این بیماری چیست؟

 پارکینسون بر اساس دو علامت یا بیشتر از چهار علامت اصلی بیماری مشخص می شود. ارتعاش و لرزش دست و پا در حالت استراحت (Resting Tremer) ، کندی حرکات (Bradigkinesia) ، سفتی گردن و خشک شدن دست و پا (Rigidity) و نداشتن تعادل (Postural Instability) از جمله این علامت هاست. در مراحل اولیه بیمای لرزش اندام ملایم و معمولاً یک طرفه است و با پیشرفت بیماری علایم دیگر هم اضافه می شود و هر چهار اندام را در بر می گیرد. علایم دیگر بیماری پارکینسون شامل موارد زیر است.توانایی انجام حرکات ناخودآگاه مثل پلک زدن و لبخند زدن کاهش می یابد، صورت فرد حالت ماسکه پیدا می کند، نوشتن فرد کوچک و دشوار می شود، حرکات دستها موقع راه رفتن کاهش می یابد و بیمار مشکلات گفتاری پیدا می کند.

2-    عوامل تشدید کننده این بیماری چه عواملی هستند؟

عوامل تشدید کننده بیماری ناشناخته است بعضی از موارد ناشی از داروهایی مثل فنوتیازین ها ، آسیب مغزی، تومورها ، عفونت ها ، انسفالیت بعد از آنفلوانزا و مسمومیت با مونواکسید کربن می باشد.

3-  رژیم غذایی در افراد مبتلا به پارکینسون چه اهمیتی دارد؟

خوردن مواد غذایی مناسب برای هر فردی مهم است اما برای افراد با بیماری پارکینسون ضروری است. به منظور جلوگیری از بروز چاقی و یا لاغری در این بیماری باید میزان انرژی تدارک دیده شده متعادل و مناسب باشد. برای جلوگیری از کم آبی و یبوست این بیماران باید به میزان کافی آب و مایعات بنوشند. در صورت وجود مشکلات بلع غذای این بیماران باید نرم و به شکل مایعات غلیظ یا پوره باشد. از آن جایی که بیشتر این بیماران از داروی لوودوپا استفاده می کنند و مواد غذایی پروتئینی سبب کاهش تاثیر این دارو می شوند ضروری است که مصرف غذاهای پروتئینی در طول روز محدود شود و از منابع پروتئینی با ارزش بیولوژیک بالا مثل مرغ و گوشت و لبنیات به طور عمده در وعده شام استفاده شود. ویتامین B6باید حتماً به میزان توصیه شده مصرف شود چون مصرف زیاد آن روی متابولیسم لوودوپا اثر می گذارد. مصرف الکل و کافئین باید محدود شود. مصرف ویتامین B12و ویتامین Cافزایش یابد.

و اما سخن آخر...

 

براساس تحقیقات کافئین موجود در چای ، ویتامین B6، قهوه ، نوشابه ممکن است خطر ابتلا به بیماری را کاهش دهد. در صورت بروز بیماری دارودرمانی مناسب با توجه به سن بیمار و علایم بیمار که مانع فعالیت و زندگی روزانه می شوند به همراه رژیم غذایی مناسب و انجام فعالیت فیزیکی مناسب می تواند روند بیماری را آهسته کند.