پیشواى دوم شیعیان، امام حسن مجتبی (ع)، نه تنها از نظر علم، تقوى، زهد و عبادت، مقامى برگزیده و ممتاز داشت، بلكه از لحاظ بذل و بخشش و دستگیرى از بیچارگان و درماندگان نیز در عصر خود زبانزد خاص و عام بود. وجود گرامى آن حضرت آرام بخش دل هاى دردمند، پناهگاه مستمندان و تهیدستان، و نقطه امید درماندگان بود. هیچ فقیرى از در خانه آن حضرت دست خالى برنمى گشت.

امام حسن(ع) در تمامی تصمیم‏گیری‏های حضرت علی(ع) و برنامه ریزی‏های او نقش مهم و تعیین كننده‏ای داشته است؛ زیرا امام علی(ع) همواره در حل مسائل با امام حسن(ع) مشورت می‏كرد.

وی ازهمان دوران کودکی به امام ایثار و اسوه، جود و بخشش و الگوی کرامت و بزرگواری معروف و مشهور گردید.

میلاد با سعادت دومین امام شیعیان، امام حسن مجتبی(ع) برهمگان مبارک باد.